مطالب اصلی
۲۱ شهریور ۱۳۹۸
۲۱ شهریور، روز سینما

سال ۱۲۷۹ بود که مظفرالدین شاه، اولین دوربین فیلمبرداری و نمایش فیلم رو به ایران آورد.

نخستین فیلمبردار ایرانی هم، ابراهیم خان عکاس باشی بود.

نامگذاری روز سینما

سال ۱۳۷۹ بود که چهارمین جشن بزرگ سینمای ایران، همزمان با بزرگداشت صدمین سال ورود سینما به ایران برگزار شد.

در همان جشن، روز ۲۱ شهریور ماه را به عنوان روز ملی سینما ثبت کردند و در تقویم ثبت شد.

هر ساله هم، جشن خانه ی سینما، در همین روز برگزار می شود.

تاریخچه سینما

سال ۱۸۹۵، برادران لومیر دستگاهی درست کردند به اسم سینماتوگراف.

لومیر، دستک دستگاه را میچرخاند و عکسهای متحرک را روی پرده ای سفید به نمایش میگذاشتند.

در پاریس خیلی از این دستگاه استقبال شد.

به همین خاطر لومیر نمایندگانی به کشورهای دیگر فرستاد سینماتوگراف را معرفی کنند.

تاربخچه ورود سینما به ایران

سال ۱۲۷۹، مظفرالدین شاه به اروپا سفر کرد.

آنجا با سینما آشنا شد.

شاه، همراه میرزا ابراهیم خان عکاس باشی، از دستگاه سینماتوگراف و لانترن ماژیک بازدید کردند.

آن زمان، پنج سال از اختراع این دستگاه گذشته بود.
در همین زمان بود که مظفرالدین شاه در طول اقامتش در اروپا، چندین دفعه ی دیگر به سینما رفت و پس از آن هم زمان بازگشت به ایران، یکی از آن دستگاه ها را به ایران آورد.

نخستين مدرسه سينمايى و فيلم‌بردارى در ايران
اوانس اوگانيانس، مهاجرى ارمنى / روس بود، که پس از اتمام تحصيلاتش در رشته سينما به ايران آمد.

او مدرسه ی سینمایی را تأسیس کرد و بعد از آن به تولید فیلم پرداخت.

فراخوان اولیه ای که برای ثبتنام در این مدرسه دادند، نتیجه ای نداد؛

ولی در دوره های بعد، در سال ۱۳۰۹، سیصد نفر در این مدرسه ثبتنام کردند.

که البته فقط ۱۲ نفر از این ها دوره را تمام کردند.

اولین فیلم ناطق ایرانی

سال ۱۳۱۲، اردشیر ایرانی، نخستین فیلم ناطف فارسی زبان را در هندوستان ساخت.

اسم این فیلم، دختر لر بود.

استقبال زیادی از این فیلم شد که دلیل خوبی برای ساخت چند فیلم ایرانی دیگر بود.

بین سالهای ۱۳۱۵ تا ۱۳۲۷، ایران دچار تغییرات جوی سیاسی بود که به همین دلیل سانسورهای شدیدی روی فیلمها صورت میگرفت.

همچنین جنگ جهانی دوم که در همان زمان رخ داد، سینمای نوپای ایران را دچار رکود کرد.

البته باید گفت که سینمای ایران در آن زمان هنوز عمومی نشده بود و معدود سینمایی هم که در تهران و شهرهای بزرگ قرار داشتند، مخصوص به اشراف و قشر خاصی از جامعه بودند.

آن زمان، تهیه کنندگان فیلم، هیچ خط فکری مشخص و سازمان دهی شده ای نداشتند.

البته عبدالحسین سپنتا از این قاعده جدا بود.

او فرد با سوادی در حوزه ی فرهنگی و عناصر ادبیات کهن ایران بود و این مقوله در فیلمهایش کاملن مشهود.

ولی عمده ی فیلمهای آن زمان، اقتباسی ناشیانه از فیلمهای خارجی بود.

نخستین سالن سینمای عمومی

سال ۱۲۸۳، میرزا ابراهیم خان عکاسباشی، اولین سالن سینمای عمومی را افتتاح کرد.

البته، اولین سالن سینمای ایران، در سال ۱۳۰۵ ساخته شد ولی مخصوص قشر خاصی بود.

در سال ۱۳۰۸ هم سینماهای ایران، مایاک و سپه که ظرفیت بیش از ۱۱۰۰ نفر داشتند، ساخته شد.

اتوددختر لرسینماسینماتوگراففیلم
مطالب مشابه
هفته ی دفاع مقدس
۳۱ شهریور ۱۳۹۸
آغاز هفته ی دفاع مقدس

آن روزها نام و نان، بهایی نداشت و آنچه میدان دار بود، قیام و عروج بود.

آن روزها ماندن بی معنا بود و مردن در بستر، ننگی بزرگ.

آن روزها شهادت، شاهراهی به وسعت افق داشت.

آن روزها فاصله خاک تا افلاک و کویر تا بهشت، یک میدان مین بود.

خاکریزها، بوی بهشت مردانی را گرفته بود که سر به سر، تن به مرگ می سپردند تا مبادا وجبی از کیان دین و وطن، به دست کفتاران حریص و متجاوز بیفتد.

بر روح آرام گرفته همه رادمردان دفاع مقدس که در خاک غنوده اند و در بهشت آسوده اند، درود بی شمار می فرستیم.

روز جهانی صلح
۳۰ شهریور ۱۳۹۸
روز جهانی صلح

ظهور و بروز صلح جهانی، مبتنی بر حُسن نیت، مدارا و احترام به حقوق و منافع متقابل دولتها و ملت ها در چهارچوب منشور ملل متحد، قوانین و الزامات حقوقی و بین المللی و حقوق بشری و نیز اجماع نظر دولتها و کشورها در جهت نهادینه کردنِ صلح جهانی و پرهیز از انحصار طلبی ها و افراطی خواهی است.

نظرات( 0 نظر )

نمایش نظرات بیشتر

نظر شما

*ایمیل شما به کاربران نمایش داده نمی شود

*نظر شما بعد از بررسی و تأیید منتشر خواهد شد

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب گذشته تر
# اتودی ها # اتودی ها # اتودی ها # اتودی ها # اتودی ها # اتودی ها # اتودی ها # اتودی ها
با تشکر
نظر شما بعد از بازبینی منتشر خواهد شد.