هفته ی دفاع مقدس

آغاز هفته ی دفاع مقدس

هفته دفاع مقدس

صدام حسین، در سال 1358 رئیس جمهور عراق شد.

او به شدت تحت تأثیر استکبار جهانی بود.

از همین رو، در همان سالها 84 دفعه به بهانه های واهی به مرزهای ایران تعرض کرد.

در اوّلین تعرض، نیروهای بعثی عراق به دو دهکده در سردشت یورش برده و شش نفر را به قتل رساندند.

26 شهریور ماه 1359، دولت عراق عهدنامه ی مرزی 1975 الجزایر را یک جانبه لغو کرد.

5 روز بعد، یعنی 31 شهریورماه بود که پس از توافق با واشنگتن از راه های زمینی، هوایی و دریایی به خاک ایران تهاجم برد.

همین روز بود که، صدام در مقابل دوربین های تلویزیونی جهان قرارداد 1975 را مغرورانه پاره کرد

و با توطئه ای مشترک و از پیش برنامه ریزی شده به جنگ با ایران برخاست.

جنایت های جنگی صدام

حمله های مکرر عراق به مناطق مسکونی ایران، نه تنها از صحنه های بسیار دردناک این جنگ بود؛

بلکه نمونه ی بارزی از نقض حقوق بشر هم بود.

این نوع حملات، «جنگ شهر ها» نامیده شده است.

از اساس و مبنای تدوین مقررات و قوانین مربوط به حقوق جنگ، حمایت از غیرنظامیان در حملات مسلحانه،

تفکیک اهداف نظامی از غیرنظامی و تلاش برای محدود ساختن صدمات ناشی از جنگ در مناطق غیرنظامی است.

که البته دولت عراق، به هیچکدام از این حقوق عمل نکرد.

و حملات خود را به شهرها و مردم بی دفاع، افزایش داد.

سازمان ها و نهادهای بین المللی نه تنها به محکوم کردن این نقض آشکار قوانین مبادرت نمی ورزیدند،

بلکه با حمایت های پنهان و آشکار خود از رژیم بعث، زمینه را برای گسترش عملیات های غیرانسانی باز می گذاشتند.

ویژگی های دفاع مقدس

هشت سال دفاع مقدس، حدیث ماندگار پایداری، دلاوری و فداکاری ملتی است که در راه دفاع از مکتب،

انقلاب و میهن اسلامی خویش، قله های بلند رشادت و شهادت را درنوردید و دشمن را در رسیدن به اهداف خود ناکام گذاشت.

مرزهای جنوب و غرب کشور هر چند تا دیرزمانی به قربان گاه پاک ترین فرزندان این دیار بدل گشت، ولی ایمان و قدرت روح والای آنان،

این خاک را به مکانی مقدس تبدیل کرد که تا امروز سایه حضورشان در آن جا موج می زند و خاک، عطر خود را از وجود آنان وام دارد.

زن در دفاع مقدس

حضور زنان در 8 سال جنگ تحمیلی، به دو صورت مستقیم و غیرمستقیم بود.

در شکل مستقیم، گرچه زنان از حضور در صحنه و خط مقدم معاف بودند ولی با شروع جنگ شهرها و حملات موشکی،

حالت تدافعی همگان خصوصن زن ها بیش تر گردید، چون در این رزم بی امان از سوی ارتش عراق مورد حمله ی موشکی واقع شده بودند.

حتا در اوایل جنگ، این زنان شیردل خرمشهر و سوسنگرد و هویزه بودند

که در هجوم ناجوانمردانه ی دشمن در کنار مردان خود قدم به قدم با بعثی ها درگیر شدند و در عقب راندن دشمن از جان خویش هم مایه نهادند.

در شکل غیرمستقیم، زنان حکایت 70 مَن مثنوی دارند

که چگونه با کارهای خدماتی و پشتیبانی خود در عقبه، موجبات دلگرمی رزمندگان را فراهم نمودند.

آن روزها نام و نان، بهایی نداشت و آنچه میدان دار بود، قیام و عروج بود.

آن روزها ماندن بی معنا بود و مردن در بستر، ننگی بزرگ.

آن روزها شهادت، شاهراهی به وسعت افق داشت.

آن روزها فاصله خاک تا افلاک و کویر تا بهشت، یک میدان مین بود.

خاکریزها، بوی بهشت مردانی را گرفته بود که سر به سر، تن به مرگ می سپردند

تا مبادا وجبی از کیان دین و وطن، به دست کفتاران حریص و متجاوز بیفتد.

بر روح آرام گرفته همه رادمردان دفاع مقدس که در خاک غنوده اند و در بهشت آسوده اند، درود بی شمار می فرستیم.

هفته ی دفاع مقدس

مطالب مرتبط